Paranoïde koeien

Een eeuwigheid geleden heb ik iemand gevraagd om Paranoia na te kijken op fouten. Die persoon heeft dat gedaan, maar door omstandigheden geraakte de verbeteringen niet tot bij mij. Recentelijk is dat dan toch gelukt en ik kreeg aldus een kopie van mijn eigen verhaal waar een aantal verbeteringen op waren aangebracht. Om geheel in de schoolstijl te blijven, waren deze zelfs in het rood. Hoe we toch vasthouden aan dezelfde waarden. Omdat mijn verhaal dat verdient (Af en toe kan het geen kwaad narcistisch te zijn), ben ik begonnen met deze verbeteringen aan te brengen in het verhaal.
Bedankt Wendy!
Ik heb rond dezelfde periode met mijn allerliefste vrouwtje gebabbeld. Het gebeurt niet vaak dat we praten over mijn literaire escapades, maar ik geniet ervan als we het wel doen. De babbel heeft ervoor gezorgd dat ik een besluit heb genomen wat dit verhaal betreft. Ik ga niet alleen de verbeteringen aanpassen. Ik ga het hele verhaal aanpassen. De plot zal niet veranderen, maar sommige passages zullen herwerkt worden en bepaalde delen zullen uitgebreid worden. Dat is het proces waar ik nu mee bezig ben. De afgelopen dagen heb ik geschreven en herwerkt. Ik had het nooit verwacht, maar ook dit deel van het proces bevalt me wel. Het enige waar ik altijd tegen op zie is het herlezen van het verhaal. Ik weet wat er gaat gebeuren, ik weet hoe het verhaal afloopt, maar toch moet ik telkens opnieuw dezelfde woorden en dezelfde zinnen lezen. Dat gedeelte is minder leuk, maar noodzakelijk.
Ik heb dus een oude koe uit de sloot gehaald.
Paranoia.
Omdat ik nu terug aan het werken ben aan dit verhaal, heb ik de oude versie van het internet gehaald.
Binnenkort hoor je ongetwijfeld meer over de nieuwe versie van Paranoia!

 


Alive and kicking

Ik ben goed bezig.
En ik ben slecht bezig.
Ik zal met het slechte beginnen. Ik sta compleet nergens met mijn boek! Ik weet niet hoe lang het geleden is dat ik er nog iets voor gedaan heb. Ik zou het kunnen opzoeken in mijn blog, maar zelfs daar ben ik te lam voor. Het maakt ook niet echt uit hoe lang het geleden is.
Positivo die ik ben, denk ik meer aan het feit dat ik ook goed bezig ben. Ik ben met minstens drie schrijfprojecten bezig. Ik ben nog steeds een klein beetje met Paranoia bezig. Ik ben vaak met mijn SF boek bezig, alhoewel ik nog niet echt aan het schrijven ben hiervoor. Ik ben ook af en toe bezig met de reeks “De man en …”, waarvan ik het eerste deel alleszins geslaagd vind. Ik ben ook met mijn blog bezig. Ik ben ook van plan om nog een nieuwe stijloefening (zoals ook Paranoia is begonnen) aan te gaan, maar ik weet nog niet concreet hoe en wat. Daar lezen jullie wel over als het zover is. Misschien zelfs eerder. (hehe)
Ik hoop in het kort (reken echter op een paar maanden) voor een verrassing te kunnen zorgen, maar aangezien het een verrassing betreft, kan ik hier al helemaal niets over kwijt… voorlopig. (wederom: hehe)
Weet in ieder geval dat de schrijver very much alive and kicking is.
Ik heb er geen idee van hoe saai het precies is om deze blog te lezen (ik heb het geluk dat ik dat helemaal niet dien te doen, en het schrijven ervan is niet zo heel saai, gelukkiglijk), maar het helpt mij wel. Ik besteed misschien niet altijd voldoende tijd aan de blog en ik kan me voorstellen dat het soms worstelen is om erdoor te komen, maar ik doe mijn best om het interessant te houden. Ik hoop dat zowel Paranoia en “De man en…” hiertoe bijdragen.

Voor de schrijver in mij is dit een zeer interessante periode.

:-)

 


Paranoia

 


Paranoia

14.000 woorden.
20 pagina’s
6 Hoofdstukken
3 Maanden werk

Ik ben trots. Trots op het feit dat het me is gelukt. Ik ben tevreden met het verhaal, maar dat is niet de reden dat ik fier ben op mezelf. Ik heb volgehouden. Het is mijn langste verhaal tot nu toe. Bovendien is het mijn eerste actieverhaal. Al is het wel een actieverhaal op mijn manier. Er gebeurt uiteindelijk niet zoveel en bovendien worden nog vaak de gedachten uitvoerig beschreven. Maar dat is nu eenmaal eigen aan mijn schrijfstijl. Zoals ik al ergens in deze blog heb vermeld, had ik het einde al een tijdje geleden geschreven. Ik heb aan dat einde geen woord verbeterd. Ik heb er nog twee hoofdstukken tussen gevoegd. Ze zijn korter dan de meeste vorige. Het einde is vooral kort, maar wel krachtig. Vind ik zelf.

Ik ben ondertussen nog steeds bezig met het verzinnen van losse stukjes informatie voor mijn science fiction boek.
Ik heb echter een paar zaken geleerd tijdens het schrijven van Paranoia.
Eerst het positieve: Het schrijven van lange teksten is eigenlijk hetzelfde als het schrijven van korte stukken. Alleen moet je telkens als je iets schrijft hetzelfde verhaal induiken. Maar telkens toevoegen werkt wel en dat geeft me vertrouwen en doet uitschijnen dat het echt wel mogelijk is om zeer lange teksten te schrijven.
Vervolgens het negatieve: Het is verdomd moeilijk om consistent te zijn. Ik heb daar nooit bij stil gestaan, aangezien ik nooit lange teksten heb geproduceerd. Naar het einde toe verwerk ik wat data van eerder in het verhaal en dat vond ik moeilijk. En ik gebruik niet eens zoveel data opnieuw. Dat boezemt me wel een beetje angst in en ik vraag me af hoe echte schrijvers dat doen. Ik leg belangrijke data vast voor mijn science fiction boek. Een soort referentie voor eigen gebruik, maar er gaat zoveel informatie neergepend worden die niet in die referentie gaat voorkomen. Hoe zorg je ervoor dat je jezelf niet gaat tegenspreken?
Geen idee.
Maar ik ben dus een referentie aan het maken voor mijn science fiction boek. Dat op zich vind ik al leuk. Waarschijnlijk zelfs leuker dan het schrijven zelf. Want dit is de fase waarin ik mijn geest de vrije loop kan geven. Eenmaal ik begin te schrijven moet ik binnen de lijntjes (die ikzelf heb vastgelegd in de referentie) blijven. Toch zal de referentie gaandeweg bijgevuld en aangepast moeten worden, neem ik aan. Ook daat schuilt een beetje een gevaar voor inconsistentie.
Maar ik ben weer bezig over zaken die er op dit moment niet toe doen.
Paranoia is af !!

Hey !

Paranoia is af !!

Ik heb alle links aangepast, ze verwijzen nu allemaal naar het volledige document.
Ik dacht dat het wel handig zou zijn als ik het volledige verhaal in 1 documentje steek. Dat heb ik dus ook gedaan.
Wederom hoop ik jullie leesplezier te verschaffen.
Enjoy !

 


Paranoia: 3. Veilig