Schrijven Online

Na wederom een beetje rondneuzen op de spinnerag die het internet is geworden, kwam ik volgende versnapering tegen: Schrijven Online. Deze site is een schat aan informatie voor al diegene die van plan zijn om hun schrijfsels te laten publiceren. Natuurlijk vind je hier ook weer niet alles, maar desalniettemin toch veel.

 


To do lijstje

Ik heb de moed gevonden om de blog toch nog enigzins aan te passen en hij ziet eruit zoals ik gewild had. Genoeg geblogd nu! Terug naar mijn boek.

Ik heb nog gigantisch veel werk. Dat schrikt me enigzins af, aangezien ik ook niet elk vrij moment wil besteden aan deze taak. Wat heb ik reeds? Ik heb een bundel kortverhalen. De meeste zijn minder dan een bladzijde. Sommige zijn niet eens digitaal, maar nog met de hand geschreven. Dat is de taak waar ik nu grotendeels mee bezig ben. Het typen van mijn geschreven teksten. Sommige van mijn teksten zou ik (minimaal) willen bewerken. Waarom slechts minimaal? Dat is een verhaal apart. Dat ik nu even ga vertellen.

Eerst een beetje achtergrond. Om dit te begrijpen, is het belangrijk te weten wat voor verhalen het zijn. Het zijn, zoals reeds aangehaald, steeds korte stukjes proza. Het gemeenschappelijke tussen al deze verhalen is het gevoel. Ik heb steeds geprobeerd een gevoel neer te pennen. Vaak is het ook niet meer dan dat. Soms is het in een klein verhaal gegoten (waarbij de actie elementen steeds ten dienste staan van het gevoel dat het verhaal moet opwekken). Deze verhalen heb ik steeds geschreven voor mezelf. Niet om een ander te plezieren, maar eerder om mijzelf te behoeden voor de demonen uit mijn diepste gedachten.
Dit wetende, kan je begrijpen dat ik het zeer moeilijk vind om een verhaal dat ooit vanuit een bepaald gevoel is geschreven nu te herwerken. Meer nog, dat is schier onmogelijk. Nee, het is zeer goed mogelijk, alleen is het resultaat een slechter verhaal dan het origineel. Waarmee we het doel van het herschrijven natuurlijk compleet voorbij schieten. Ik heb het eenmaal gedaan. Een verhaal waarvan ik niet geheel overtuigd was, heb ik herschreven. Ik heb ze beide door mijn vrouw laten lezen. Ze vertelde me wat ik al wist. Het origineel was beter. Dus ik blijf zoveel mogelijk van mijn verhalen af. Hier en daar een kleine wijziging, maar nooit meer dan dat.

Eenmaal dat klaar is, ga ik proberen alle fouten eruit te halen. Hier zie ik ook enorm tegen op. Het is niet alleen saai en tijdrovend. Het vraagt ook nog eens een behoorlijke concentratie. Alsof dat nog niet genoeg is, betekent het ook dat ik wederom al mijn verhalen dien te lezen. Waarom beschouw ik dat als een nadeel? Dat is een verhaal apart. Volg even mee…

Zoals ik daarnet even terloops heb vermeld, zijn mijn verhalen gebaseerd op mijn gevoelens. Meestal op mijn negatieve gevoelens (Happy people have no stories). Vroeger hielp me dat om diezelfde gevoelens te verwerken. Eenmaal neergepend leek het gevoel zich in het verhaal te nestelen. Alsof een entiteit zich van mij losrukte en zich willoos overleverde aan het papier, aan de woorden die ik zonet had bedacht.
That was then, this is now!
Bij het herlezen van een verhaal, komt een klein beetje van het gevoel dat bij het verhaal hoort terug. Pijnlijke herinneringen brengt het echter amper teweeg. Wat me verbaast. Maar het brengt wel het gevoel terug en die zijn des te pijnlijker. Ik ken het gevoel maar al te goed. Het is lange tijd mijn trouwe bondgenoot geweest. Waarschijnlijk heeft hij me nooit verlaten, maar ik ben er gewoon beter in geworden hem te negeren.

Eenmaal alles is gechecked op mogelijke fouten, wordt het tijd om het kaf van het koren te scheiden. Wederom aartsmoeilijk. Want het is voor mij nagenoeg onmogelijk om objectief over die verhalen te oordelen. Ik wijt het aan het feit dat ze voor mij onlosmakelijk zijn verbonden met die gevoelens. Hoe kan ik nu zeggen dat het ene gevoel belangrijker is dan het andere? Hier komt ook nog bij dat mijn mening niet noodzakelijk die van een ander is. Misschien kies ik net voor die verhalen, die door de meerderheid niet gesmaakt worden. Of laat ik het beste verhaal liggen als zijnde minderwaardig. Om dit op te lossen, had ik het idee van twee documenten naar een mogelijke uitgever te sturen. Een met de verhalen die mijn voorkeur uitdragen en eentje die ik zelf minder vind. Ik heb er geen idee van hoe dat overkomt bij de mensen waar ik het naar ga sturen, maar daar lig ik momenteel nog niet wakker van. Misschien dat ik er tegen dan anders tegenaan kijk. Eerst eens zien dat ik zover geraak.

Als dat allemaal gedaan is, zou ik nog een bepaalde volgorde willen maken in mijn verhalen. Dit lijkt me leuk. Niet gemakkelijk, dat dan weer niet. Maar wel leuk.

And that was the easy part.
Want eenmaal ik zover ben, dan begint het moeilijke deel pas echt. Het zoeken van mogelijke uitgevers. Zoeken hoe ze een manuscript toegestuurd willen krijgen (indien ze dat al willen). Het begeleidend briefje schrijven met een woordje uitleg. En dan. Dan is het wachten. Teleurgesteld worden. Nogmaals wachten. Wederom teleurgesteld worden. Vloeken. Wachten. Enfin. Ik maak me geen illusies. Althans dat maak ik mezelf wijs. We weten echter allemaal dat ik dat wel doe. Natuurlijk doe ik dat. Ik doe niet al deze moeite omdat ik ervan uit ga toch afgewezen te worden! Ik hoop mijn eigen boekje in handen te kunnen houden.
En dat…
Dat zal gebeuren!
No matter what!

 


Blogperikelen

Aangezien ik een redelijke kennis heb van IT en meer bepaald ook van HTML en CSS, wilde ik mijn blog aanpassen. Mijn eerste template was de originele scribe template. Er zijn echter een aantal nadelen die ik wilde wegwerken. De breedte van deze template (en bijna alle andere) is niet breed genoeg. 850 Pixels, terwijl de meerderheid meer aankan. Ik heb deze opgekrikt naar 995 en is eigenlijk net te breed voor mensen met een resolutie van 1024×768. Zij hebben het nadeel van een schuifbalk onderaan hun scherm, maar alle info past wel nog op het scherm. Ik ben dan ook niet van plan de breedte terug aan te passen. (Not just yet anyway). Het tweede grote nadeel aan de standaard templates is het feit dat ze allemaal bestaan uit 2 kolommen. Ik wil er drie. Ik ben als een leek begonnen aan mijn queeste voor een nieuwe template. Eerst ben ik de standaard templates gaan bekijken. Die vallen allemaal af, aangezien er niet eentje is die drie kolommen heeft (wat ik persoonlijk een domme zet vind).
Ik ben dan beginnen zoeken op het internet en redelijk snel had ik een aantal sites waar ze templates met drie kolommen aanbieden. De eerste die ik probeerde veroorzaakte een fout. Alle volgende ook. Ik begon te denken dat de site was aangepast om deze veranderingen niet langer toe te laten. Dit kon bijna niet aangezien er een aantal blogs bestonden met drie kolommen. Ik heb er eentje gevonden die in classic mode toch drie kolommen tentoon spreidde. Maar die classic mode houdt ook in dat ik een aantal (zeer gebruiksvriendelijke) mogelijkheden moet laten vallen. Dat wilde ik niet. Terug verder zoeken dan maar. Echter alle templates bleven dezelfde fout weergeven. Zoeken op die specifieke foutmelding gaf zeer weinig resultaten en die resultaten leverden geen oplossingen. Ik heb zelf geprobeerd om de template aan te passen (maar da’s niet zo simpel als je er geen idee van hebt hoe zo’n ding eruit ziet, of hoe het eruit zou moeten zien), maar ook steeds zonder resultaat. Ik heb dan maar iets geprobeerd waarvan ik niet vermoedde dat het zou werken. Ik heb de template in FireFox geprobeerd en dit werkte zonder problemen. Dan vlug terug op zoek naar de template die me het meeste aansprak. Ik heb een aangepaste scribe template gevonden en dat als basis gebruikt.
Met mijn kennis ben ik aanpassingen beginnen maken om het geheel er beter uit te laten zien. Ik ben ook alle gebruikte images gaan aanpassen om het geheel uniek te maken. Er zijn nog enkele problemen die ik graag opgelost zou zien, maar het geheel ziet er al vrij aardig uit (vind ik zelf). Mocht er iemand geïnteresseerd zijn in deze template, laat maar iets weten.
Ik ga proberen het geheel nog een beetje te veranderen om het nog wat te verbeteren. Maar dit heeft echter een vrij lage prioriteit, dus het zou kunnen dat het nog een tijdje blijft zoals het is.

 


Uitgever ?

Op zoek naar manieren om mijn boek uit te geven.
Het was deze zoektocht die leidde naar het proberen uit te brengen van mijn kortverhalen (boven het schrijven van mijn science fiction boek om dan te proberen die gepubliceerd te krijgen).
Waarom?
Ik kwam op mijn zoektocht, die zoals gewoonlijk begon op het internet, vrij snel terecht bij de mogelijkheid tot “Printing On Demand” (of kortweg POD).
Deze geven de mogelijkheid om in zeer kleine oplagen te drukken (eigenlijk printen). Dit maakt het mogelijk om voor weinig geld zelf je boek uit te geven.
De oplettende lezer heeft natuurlijk opgemerkt dat je dan geen uitgever hebt, maar een drukkerij. Je geeft namelijk zelf je boek uit en geeft een drukkerij de opdracht om je boek te drukken (printen eigenlijk).
Dit heeft voor- en nadelen.

Voordelen:

  • Je blijft eigenaar van de publicatierechten
  • Je kan er meer aan verdienen

Nadelen:

  • Niemand controleert je werk (inhoudelijk noch taalkundig)
  • Je bent zelf verantwoordelijk voor de verkoop (publiciteit and stuff)
  • Het kan een initiële kost met zich meebrengen (niet altijd, vaak wel)

Ik heb dan overwogen in welke richting de weegschaal voor mij zou doorslaan. POD is het niet voor mij. Ik ben niet van plan er zelf geld in te steken. Ik wil dat mijn werk inhoudelijk wordt gescreened. Ik wil dat mijn werk taalkundig wordt gecontroleerd. Ik wil dat anderen de verkoop op zich nemen. De winst die er al dan niet aan gekoppeld is, is van minder belang (ik zal er toch niet rijk van worden).
Alles wijst dus in de richting van een uitgever en niet naar een drukkerij.

Nu wil ook het toeval dat er twee POD bedrijven in Nederland de taak van uitgeverij op zich nemen (misschien meer, maar heb er maar twee gevonden):

Beide beweren ze dat ongeveer 85% van de manuscripten die ze ontvangen uiteindelijk uitgegeven worden. (Moet lukken, denk ik dan.) Maar ik vraag me wel af in hoeverre zij de taken van een gewone (of grote, whichever you prefer) uitgeverij ook aankunnen. Meer specifiek vraag ik me af of zij de dingen kunnen ik heb opgesomd als reden om niet voor POD te kiezen.

Ben de laatste tijd ook weer aan het zwichten voor het idee om toch eerst naar een grote (of gewone) uitgeverij te stappen. Ik heb toch niets te verliezen. Indien dat niet lukt, kan ik nog altijd naar een van die twee. Als dat ook niks wordt, kan ik nog altijd onder eigen beheer laten drukken (printen zeg ik u!).

Ik heb echter ook een (zeer kleine) zoektocht georganiseerd naar hoe ik een manuscript moet slijten aan een gewone (grote?) drukkerij. Die informatie ligt echter niet voor het oprapen op het internet. Ik vermoed dat ze een beetje overstelpt worden met manuscripten en daarom niet veel prijs geven hierover.

Dat zijn echter zorgen voor later. Eerst moet ik alles nog voor elkaar krijgen… Ik heb namelijk nog een hele hoop werk voor de boeg voor ik een manuscript in handen heb dat ik naar een uitgeverij (groot of klein) kan sturen.
Meer daarover later . . .

 


Intro

1993.
Zo ver terug gaat mijn eigen bibliotheek.
Mijn oudste verhalen (die ik gedateerd heb) zijn van dit jaartal. Toen was ik reeds 18 jaar. Ik ben er vrij zeker van dat ik toen al enkele jaren actief was met het schrijven van allerlei proza. Met zekerheid kan ik zeggen dat enkele dagboeken van voor die tijd zijn. Oudere kortverhalen vind ik echter niet terug.

2007.
Mijn nieuwste kortverhalen dateren van dit jaartal. Eerlijkheidshalve moet ik wel zeggen dat ik de laatste jaren zo goed als niet heb geschreven. Daar gaat echter terug verandering in komen. Mark my words.

Pasen 2006.
De kentering.
Mijn schoonbroer geeft me enkele boeken van Isaac Asimov die hij op de kop heeft kunnen tikken bij de uitverkoop van de lokale bibliotheek.
Jaren heb ik niets gelezen… geen tijd… geen zin… De gebruikelijke excuses. Met deze nieuwe collectie binnen handbereik, verandert dit terug. Ik begin wederom te lezen. (Ik ben ondertussen bezig aan mijn 15de boek sinds die datum)

Met het lezen komt ook de drang naar het schrijven.
Ik ben nooit gestopt met het bedenken van allerlei plots en mogelijke omgevingen. Ik besluit om alle ideeën neer te pennen en samen te leggen. Ik wil een boek schrijven. Science Fiction, wat anders?

Echter ik heb niet het idee dat dat eenvoudig is. Het schrijven niet. Het gepubliceerd krijgen al helemaal niet.
Toen begon het me te dagen.
Ik heb een paar jaar geleden reeds met het idee gespeeld om mijn kortverhalen te bundelen.
Nu speelt dat idee dus weer op.

In deze blog ga ik mijn bevindingen neerpennen.