Talent

You must keep sending work out; you must never let a manuscript do nothing but eat its head off in a drawer. You send that work out again and again, while you’re working on another one. If you have talent, you will receive some measure of success – but only if you persist.
– Isaac Asimov

 


Happy… aargh… nevermind.

Deze maand weer geen klop uitgevoerd.
Nou ja, aan mijn schrijfwerk bedoel ik dan. Verder is het vrij productief geweest.
Ben gaan werken. Heb thuis gewerkt (logeerkamer). Zijn gaan shoppen (cadeau’s + etenswaren voor de feestdagen). Ben ziek geweest. Ben lamlendig geweest omwille van naweeën van de ziekte. Heb muziek gemaakt (samen met collega). Heb muziek opgenomen (voor een vriendin). Heb gekookt. Heb Kerstmis gevierd (tweemaal – eenmaal met mijn ouders, eenmaal met de schoonouders). Heb cadeautjes ingepakt. Heb cadeautjes uitgepakt.
Het enige dat ik weer niet heb gedaan, is verder gewerkt aan mijn boek (of blog).
Volgende week is het nieuwe jaar er. Zoals jullie reeds hebben kunnen lezen, doe ik niet mee aan goede voornemens. Al jaren niet meer. Ik ben, zoals reeds vermeld, niet van plan er mee te beginnen. Ik ga volgend jaar wel verder doen aan mijn boek. Ik durf niet te zeggen of mijn boek in 2008 gaat uitkomen (of zover klaar zijn dat ik hem wil uitgeven).
Er doemen namelijk al enkele problemen op (en het jaar moet nog van start gaan). Ik moet terug fulltime gaan werken. Dit betekent een gigantisch verlies aan persoonlijke energie. We gaan (na de logeerkamer) een vrij ingrijpende verandering doorvoeren in de badkamer en dit gaat redelijk wat vrije tijd (en wederom energie) opslorpen.
Tijd voor een positieve noot.
Ik heb (nogmaals) met mijn schoonbroer gebabbeld over mijn boek (en over de teksten). Hij heeft me over de schreef getrokken betreffende de aanpak. Ik ga (naar alle waarschijnlijkheid) alle teksten overtypen. Ik heb dit gedaan met de hand geschreven teksten (uit pure noodzaak), maar ik ga dezelfde aanpak volgen voor mijn overige teksten. Dit lijkt me eenvoudiger dan de teksten rechtstreeks digitaal aanpassen. Het maakt het ook eenvoudiger om de tijd aan te passen (verleden tijd naar tegenwoordige tijd).
By the way, dit hebben we besproken tijdens het verjaardagsfeest van zijn neef (dus ook de neef van mijn vrouw). Nu wil het toeval dat die bewuste neef ook een boek heeft uitgegeven. Onder eigen beheer. Het is een wetenschappelijk werk over het kweken van zoutwatervissen. Hier vind je meer uitleg.
En ik ?
Ik modder nog wat aan.
Daar ben ik goed in.
En waar je goed in bent, dat moet je veel doen!

 


Paranoia: 1. De Vlucht

 


Stijloefening – Paranoia

Vooreerst mijn excuses. Het is een tijdje stil geweest. Maar ik heb er een goede reden voor. Ik ben bezig geweest. Ik heb verlof deze week en ik heb enorm veel gedaan hier thuis. We zijn namelijk bezig om de logeerkamer in orde te maken. Die kamer was tot op heden de rommelkamer. Er stonden nog dozen van onze verhuis. Nu is de kamer zo goed als leeg en we gaan ze helemaal in orde maken. Real life sucks ! (Just kidding)
Ik ben ook bezig geweest met een nieuw project. Dit is zowel goed als slecht nieuws. Goed omdat ik aan het schrijven ben. Een passie van me die sinds deze blog terug in ere is hersteld. Slecht omdat het wederom uitstel betekent voor mijn boek. Ik heb er een korte discussie met mijn vrouw over gehad, omdat zij vreest dat dit betekent dat het boek op een dusdanig lange baan geschoven wordt dat er weer niets van komt. Ik herken het scenario dat zij schetste maar la te goed (en zij ook al ondertussen). Ik hoop echter dat deze blog mij een beetje in het gelid houdt. Deze blog heeft als bestaansreden dat het mij op mijn doel moet focussen. Ik wil mijn boek afwerken. Maar, zoals ik ook mijn vrouw vertelde op weg naar het verjaardagsfeestje van Maarten (en Kaatje en Eva – Het was leuk, bedankt !), het belangrijkste voor mij is het schrijven zelf en dat is, denk ik toch, terug in volle vaart, onhoudbaar en beter dan ooit tevoren.
Wat voor een project, hoor ik je denken…
Wel, omdat sommige van mijn bloglezers nog nooit een tekst van mij hebben gelezen, dacht ik dat het tijd werd dat ik eens iets produceerde dat ik kan delen met de internet gemeenschap. Ik heb erover gedacht om een bestaande tekst te nemen. Maar dit lijkt me geen goed plan. Ik wil namelijk geen van mijn teksten die ik in mijn boek wil verwerken reeds op internet zetten (om alle mogelijke problemen te vermijden). Ik wil ook geen van mijn weinige science fiction teksten gebruiken, omdat ik die misschien in herwerkte vorm kan gebruiken voor mijn science fiction boek.
Een nieuwe tekst dus?
Goed plan, maar wat voor iets? Alleszins een tekst die dus anders is dan mijn gewone teksten. Toen kwam het idee van stijloefeningen. Een tekst die voldoet aan vooraf opgelegde regels. Mijn eerste tekst bevat veel meer actie dan normaal is voor mij. In dat opzicht is het een goede oefening voor mijn science fiction boek. Daar zal ook het nodige aan actie in verwerkt moeten worden.
Ik heb een paar ideeën voor korte verhalen, een paar mogelijke stijloefeningen. Het eerste is echter iets waar ik al langer op zit te broeden. Het heeft ook een nadeel. Het wordt iets langer dan gedacht. Het wordt een verhaal in meerdere delen. Ik heb slechts een vaag idee waar ik naartoe wil met het verhaal en dat baart me zorgen. Ik hoop dat het me lukt om het verhaal te vertellen, want ik weet nu nog echt niet hoe. Langs de andere kant, ik maak me maar een heel klein beetje zorgen, want bij mij verloopt het altijd op doie manier. Ik weet echt niet wat ik wil vertellen op het moment dat ik het aan het schrijven ben en meestal ergens halverwege krijg ik een inval en werk dan naar dat einde toe. De meeste analysten zullen me wel voor gek verklaren en zeggen dat geen enkele auteur op die manier werkt, maar dat is hun probleem. Niet het mijne. Ik doe het al mijn hele leven op die manier, en dat bevalt me.
Praktische info:
Ik zal een nieuw bericht posten voor het verhaal. Het is een link naar een pdf bestand. Je kan het opslaan als je wilt (gemakkelijker om te printen).
Gelieve commentaar achter te laten in de reacties !!!!!!
Hope you enjoy! I sure did!

 


December, alreeds.

December. Tijd van de goede Sint. Tijd voor kerstmis en alles wat daar aan vast hangt. Tijd om het voorbije jaar vaarwel te zeggen. Tijd voor goede voornemens (voor sommigen, want ik persoonlijk heb al een tiental jaren geen voornemens meer geuit – en ik ben niet van plan daar deze jaarwisseling mee te beginnen). Tijd voor duizend-en-een dingen, maar alleszins niet de tijd waarop ik klaar zal zijn om mijn boek op te sturen naar eender waar. Dat was nochtans wel de planning die ik in eerste instantie voor ogen had: dit jaar klaar zijn met het herwerken en bundelen van mijn boek. Niet dat ik werkelijk had gedacht die, door mezelf opgelegde, deadline te kunnen halen, maar ik vrees dat ik niet enkel de deadline ga missen, ik vrees dat ik nog mijlenver van een mogelijke finish vandaan ben.
Ik weet niet exact wat ik in het verleden reeds allemaal heb genoteerd in deze blog en ik ben zeker niet van plan elke keer ik een nieuw stukje schrijf de volledige vorige inhoud na te kijken. Dus vergeef het me als ik bepaalde zaken herhaal.
Ik heb, niet zo heel lang geleden, een paar verhalen terug herlezen met het oog op het verbeteren van deze verhalen. Ik ben tot een verschrikkelijke vaststelling gekomen. Wel, eigenlijk is het geen vaststelling, eerder een veronderstelling die gebaseerd is op de reeds herlezen verhalen. Ik vrees namelijk dat ik nogal wat van mijn verhalen in de verleden tijd heb geschreven. Dat is verschrikkelijk om te lezen en om toch enigzins een gladde structuur in mijn boek te krijgen, ben ik van plan om die verhalen te herschrijven naar de tegenwoordige tijd. Wat mij bezielde om in de verleden tijd te schrijven weet ik niet, maar ik vermoed dat mijn geheugen er voor iets tussen zit. De meeste verhalen zijn “screwed up” herinneringen. Screwed up in die zin dat ze niet meer aan de realiteit voldoen. Het zijn herinneringen die hardcore style zijn gemixt met mijn fantasie om aldus een zekere gemoedsrust te bekomen. Aangezien in vele verhalen inderdaad een groot deel herinneringen zit verwerkt, speelden de meeste verhalen zich af in het verleden op het moment dat ik ze geschreven heb. Ik vermoed dat dat een reden zou kunnen zijn waarom een groot aantal in de verleden tijd zijn geschreven. Ik zou deze verhalen dus graag aangepassen, wat veel werk betekent.
Nu we toch met allerlei excuses bezig zijn waarom mijn boek mogelijk langer op zich zal laten wachten, staat u me alstublieft even toe dat ik me laat gaan…
Ik heb enkele verhalen geschreven sinds ik het werken aan mijn boek heb aangevat. Ik ben gestart met het schrijven en bijhouden van een zeer succesvolle blog (bwaaahahaha –> Zeer cynische lach omwille van het, compleet verkeerd gekozen, woord succesvol). Ik ben op vakantie geweest (wat niet echt gepland was), ik ben ziek geweest (evenmin terug te vinden in mijn verder zeer strakke planning), maar bovenal… Ik heb er veel te weinig tijd voor genomen. Dat is namelijk een van mijn sterkste punten. Uitstellen tot morgen wat vandaag niet moet gebeuren. Yep. That’s me alright.
Nou ja, ik denk dat ik blij mag zijn met deze blog… Anders had ik waarschijnlijk alweer lang afgehaakt. Da’s namelijk een van mijn andere sterke punten: Aan iets beginnen zonder het ooit af te maken. Ik zou boeken kunnen schrijven over de zaken die ik niet tot een einde heb gebracht. Wacht… boeken schrijven… hmmm… This reminds me of something, but I just can’t lay me finger on it…
Ik weet dat er in de rest van december weinig gaat gebeuren aan mijn boek. Teveel wereldse dingen die gepland zijn. Een logeerkamer die onder handen genomen moet worden. Een badkamer die uitgebreid wordt (wat werk inhoudt tot ver in Januari – minstens). Feestdagen die al feestend doorgebracht moeten worden. Ach, zolang ik aan deze blog werk, voel ik me verplicht af en toe ook iets aan mijn boek te doen. Ik hoop alleen dat dat lang genoeg is om ook werkelijk een eindresultaat te bekomen. Ergens zou het een afsluiting van een hoofdstuk inhouden. Al mijn oude verhalen (of toch de goede) gebundeld.
Aan de andere kant zou het best kunnen dat ik ga beslissen om het boek uit te stellen. Uitstellen om het meer inhoud te kunnen geven. Zoals reeds vermeld, ben ik terug aan het schrijven geslagen. Dit, gecombineerd met het feit dat ik misschien te weinig materiaal uit het verleden heb, doet me denken dat het misschien goed is om wat langer te wachten en een aantal verhalen toe te voegen. Dat zou betekenen dat ik me op een bepaald moment ook ga moeten focussen op het schrijven van verhalen. Wat me leuk lijkt. Maar een uitstel is ook gevaarlijk, zeker voor mij. Wie weet moet ik over een jaar of vijf nogmaals van voor af aan beginnen met het samenstellen van een boek… Het zou me weinig verbazen…
Maar dat, beste lezers, kunnen jullie dan weer volgen in mijn videoblog die ik dan zeker zal opstellen…