Zandfilter

Lange tijd geleden dat ik nog eens geknutseld had. Lange tijd geleden dat ik nog zo gevloekt heb. Alhoewel dat laatste misschien niet helemaal waar is. Vloeken is immers mijn tweede natuur. Een gedrag, welke ik goed tracht te praten door te beweren dat het slechts verbaal geweld is, gericht aan een entiteit die, wat mij betreft althans, niet bestaat.
Aangezien onze filter van het zwembad niet voldoende is, hebben we een nieuwe filter gekocht. Een zandfilter. Die mag echter niet nat worden en daarom dat ik vlijtig aan het timmeren, zagen, boren, schroeven en vloeken ben geslagen. Van al die zaken is er eigenlijk maar eentje waar ik goed in ben. Ondanks mijn onkunde, ziet het resultaat er aardig uit. Een kastje waarvan de bovenkant open kan en de darmen langs een opening onderaan weg kunnen. Het zijn darmen, geen buizen. Niet dat er voor de doorsnee mens een verschil is (of toch alleszins niet voor mij), maar de specialist in de winkel kreeg ik amper nog overtuigd dat ik op zoek was naar flexibele darmen, na het gebruik van het woord buizen in mijn initiƫle uitleg. Waarmee ik bij het volgende probleem aanbeland ben. Eenmaal het kastje klaar, diende de pomp nog aangesloten te worden. Aansluitingen van de pomp: 38mm, aansluitingen op het zwembad: 32mm. Gisteren gefrunnikt tot alles aangesloten was en de filter even laten proef draaien. In eerste instantie lekte het ding langs alle kanten. Nog wat verder frunniken en het ding lekte al wat minder, maar nog steeds onaanvaardbaar veel. Alles nog steviger aandraaien hielp amper (maar toch een beetje). Heb het dan maar zo gelaten, omdat ik ondertussen in het zwembad wilde roeren, teneinde de vuiligheid te laten zweven (zodat het beter opgepikt kan worden door de filter). Het lekken is door magische krachten vanzelf geminderd tot op het punt waar het zelfs bijna niet meer lekt.
Wederom een project dat bijna afgerond is.
En ondertussen blijft het project schrijven stilletjes dobberen op een zee van oneindigheid.
Gelukkig dobbert het en zinkt het niet.

 


Ringwereld

Het heeft een zekere gewenning gevraagd. Vaag vergelijkbaar met ontwenningsverschijnselen. Of toch het gevoel dat ik me daarbij voorstel.
Ringwereld is de eerste reeks die buiten het Asimov universum valt. In eerste instantie vielen de verschillen mij op. Geen robots meer. Buitenaardse wezens vormen mede de hoofdpersonages. Niet langer de strakke analytische hoofdpersonages.
Ondertussen ben ik een eindje in het tweede boek en het begint inderdaad te wennen. Het is vlot geschreven en het is boeiend. Als entertainment kan het dus tellen. Aangezien dat het enige doel is, lijkt de zaak me duidelijk: missie geslaagd !