Paranoïde koeien

Een eeuwigheid geleden heb ik iemand gevraagd om Paranoia na te kijken op fouten. Die persoon heeft dat gedaan, maar door omstandigheden geraakte de verbeteringen niet tot bij mij. Recentelijk is dat dan toch gelukt en ik kreeg aldus een kopie van mijn eigen verhaal waar een aantal verbeteringen op waren aangebracht. Om geheel in de schoolstijl te blijven, waren deze zelfs in het rood. Hoe we toch vasthouden aan dezelfde waarden. Omdat mijn verhaal dat verdient (Af en toe kan het geen kwaad narcistisch te zijn), ben ik begonnen met deze verbeteringen aan te brengen in het verhaal.
Bedankt Wendy!
Ik heb rond dezelfde periode met mijn allerliefste vrouwtje gebabbeld. Het gebeurt niet vaak dat we praten over mijn literaire escapades, maar ik geniet ervan als we het wel doen. De babbel heeft ervoor gezorgd dat ik een besluit heb genomen wat dit verhaal betreft. Ik ga niet alleen de verbeteringen aanpassen. Ik ga het hele verhaal aanpassen. De plot zal niet veranderen, maar sommige passages zullen herwerkt worden en bepaalde delen zullen uitgebreid worden. Dat is het proces waar ik nu mee bezig ben. De afgelopen dagen heb ik geschreven en herwerkt. Ik had het nooit verwacht, maar ook dit deel van het proces bevalt me wel. Het enige waar ik altijd tegen op zie is het herlezen van het verhaal. Ik weet wat er gaat gebeuren, ik weet hoe het verhaal afloopt, maar toch moet ik telkens opnieuw dezelfde woorden en dezelfde zinnen lezen. Dat gedeelte is minder leuk, maar noodzakelijk.
Ik heb dus een oude koe uit de sloot gehaald.
Paranoia.
Omdat ik nu terug aan het werken ben aan dit verhaal, heb ik de oude versie van het internet gehaald.
Binnenkort hoor je ongetwijfeld meer over de nieuwe versie van Paranoia!

 


The Burroughs

Mijn nieuwe schrijfproject is een online project. Het is een verhaal in blogvorm gegoten. Dankzij de blog van dit fictioneel karakter, wordt het verhaal uit de doeken gedaan.
Voor ik begon met mijn lichte euforie blog, heb ik getwijfeld of ik een reële blog of een fictionele blog wilde starten. Nu, ongeveer een jaar later, heb ik beide. Ik wilde deze fictionele blog nog even verborgen houden, maar ik heb gemerkt dat ze reeds in de resultaten van de zoekmachines opduikt. Ook hier zou het kunnen dat er nog wat veranderingen gaan gebeuren, maar aangezien de eerste twee delen er reeds op staan, wil ik ze niet langer verborgen houden. Anders zouden lezers een zekere achterstand kunnen oplopen en dat wil ik niet.
Stap in de wereld van: “The Burroughs”

 


Eerste post op mijn nieuwe domein

Zoals je hebt kunnen merken, heb ik de overstap gemaakt naar mijn eigen domein.
www.lichteeuforie.be is volledig van mij !!
Ik ben er trots op.
Ik vermoed dat er nog wel een aantal schoonheidsfoutjes uit zullen komen, maar ik heb de overstap al vast gemaakt.

Samen met deze “achter de schermen”-aanpassing, heb ik er ook voor gekozen om het uiterlijk flink onder handen te nemen. Niet langer het oud aandoende uiterlijk dat ik zelf had gecreëerd voor blogspot, maar ditmaal een thema dat ik slechts minimaal heb aangepast.

Ik ben nog niet helemaal thuis in de applicatie die nu de blog verzorgt, dus ik hoop dat alles werkt naar behoren.
Ik weet dat het mogelijk is om je te registreren, dus ik verzoek ook iedereen dit te doen!
Wat gelukkig ook mogelijk is, is het importeren van een volledige blog. Dus ik heb de gehele oude blog gewoon mee over genomen, inclusief alle commentaren. Dat vind ik nou eens knap.

Hiermee zijn we weer een stapje verder.
Sorry voor deze onsamenhangende post, maar ik ben een beetje blij…

yippie !

 


Verandering

Er staat een grote verandering op til.
Deze blogentry gaat enorm problematisch worden.
Niet zozeer voor jullie. Jullie taak bestaat er namelijk enkel uit dit te lezen.
Ik, daarentegen, heb de moeilijke taak iets neer te pennen. Wat op zich niet zo heel problematisch is, aangezien net dat een hobby is van me.
Wat echter wel problematisch is, is het feit dat ik niet wil beschrijven wat de verandering, waar ik in mijn eerste regel reeds naar verwees, precies inhoudt, maar dat mijn hart er vol van zit en dus loopt de spreekwoordelijk mond ervan over. Welke in dit geval deze blogentry is.
Hoe schrijf ik iets neer over iets, waar ik in wezen nog niets over wil vertellen…?
Begin je het probleem te snappen?
Gelukkig ben ik een redelijk vindingrijk iemand, want ik ben ondertussen al 135 woorden ver zonder de verandering te beschrijven.
De reden waarom ik er nog niets over kwijt wil, is vrij eenvoudig. Ik ben nog volop aan de verandering bezig. Ik heb nog tijd nodig om alles uit te lijnen. Ik twijfel of de verandering wel goed is. Ik moet nog onderzoeken welke gevolgen er allemaal aan de verandering vasthangen. Zoals je kan lezen, genoeg te doen.
Een andere grote reden om er toch nu al over te beginnen is net hetzelfde als waarom ik deze blog ooit begonnen ben. Het brengt een (gezonde) druk op de situatie. Nu jullie er allemaal (alle twee mijn lezers en de drie verdwaalde zielen die per toeval op deze blog zijn gestoten, maar deze zin toch nooit zullen lezen, vanwege veel te veel tekst – en daarvoor zitten ze niet op het internet, om veel tekst te lezen, ze willen daarentegen flitsende plaatjes die snelle voldoening schenken en niets wat hun diepere ziel raakt) van op de hoogte zijn, voel ik me verplicht om binnen korte tijd deze verandering klaar te hebben. Om ze vervolgens door te voeren, natuurlijk.
Nog een goede reden is natuurlijk het cliffhanger aspect aan heel dit verhaal. ik hoop dat jullie stiekem benieuwd zijn naar welke veranderingen ik aan het uitvoeren ben. Indien dat het geval is, dan komen jullie binnenkort terug om te kijken of de verandering reeds gebeurd is. En dan zijn jullie van mij… mwaahahaha (Dit moet dan de verwoorde versie zijn van een lach die klinkt alsof de Duivel hemzelve net een hele schoolbus aan kinderzieltjes voor zijn deur heeft gevonden)

Hehe… Deze blog is uiteindelijk 431 woorden lang geworden en ik heb niet verteld welke verandering op til staat en toch over niets anders geschreven.
Best vindingrijk, toch?