Dood

Dood.
Dit project is dood.
Armen en benen in de lucht, zoals vroeger in ‘De Grote Meneer Cactus Show’.
Maar net zoals de personages uit die show, is het niet echt dood. Het doet alsof en er zit geen beweging in (in de personages zat meestal nog vrij veel beweging, maar probeer zelf maar eens met je armen en benen in de lucht op de grond te gaan liggen en vervolgens niet te bewegen – dat valt heus niet mee), maar echt dood is het niet. Nog steeds dwalen de gedachten rond. Personages evolueren, werelden brokkelen af en krijgen een nieuwe vorm. Dit gebeurt aanhoudende; soms hele periodes niet, maar steeds keert het weer.
Maar dood dus.
Als in niets te melden.
Op dit front.
Op andere fronten begint er dan weer iets geheel nieuws.
Een spannend avontuur (voor de ingewijden is het toch spannend, voor al de rest een saaie bedoening waarschijnlijk).
Een avontuur dat ergens anders beschreven staat:
Ons huisje.

En zo blijft het hier…

Dood.