Winterslaap

De schrijver in mij is even met vakantie.

Of tussen de sterren op zoek naar een nieuwe muze.

Misschien houdt hij een gezellige winterslaap. Buikje vol en oogjes dicht.

Of hij bevindt zich op de bodem van de oceaan, de voeten vastgegoten in een betonnen blok. Zijn lichaam ondergaat het eindeloze wiegen van de stroming.

Het echte leven nabootsen door virtuele situaties te manipuleren die bedacht zijn door de makers van games, in het volle besef dat het volledig namaak is en overtuigd zijn dat het net daardoor boeiender is.

Verloren in de tijd. Trappelend probeert hij te achterhalen niet waar, maar wanneer hij is. Om tot het kille besluit te komen dat ook hij het niet weet.

Vastgeketend aan een koude stenen muur in een kerker waar nooit daglicht kan binnendringen. De wreedste martelingen ondergaan en, nog erger, anderen dezelfde martelingen zien en vooral horen ondergaan.

Op een vliegtuig, in eerste klas, de beentjes onderuit, sippend van een cocktail te wachten tot de vakantiebestemming bereikt wordt.

In de sauna, zwetend, het lichaam ploeterend terwijl het zich toch in volledige rust bevindt.

Fietsend tussen de bomen, de pedalen steeds weer rond trappen, terwijl vocht parelend op het voorhoofd de dreiging uit in zijn ogen te zullen lopen.

Ziek in bed. Warmwaterkruik aan zijn voeten en de glazen thermometer in de mond. De onvermijdelijke rode neus kan niet ontbreken in dit plaatje.

De ultieme personificatie van een zak aardappelen betrachten door in de zetel te hangen, naar televisie te staren, onderwijl druipt uit een mondhoek een sliert kwijl.

Achter de grasmachine hobbelend, zuchtend, steunend en kreunend en zelfs af en toe een poging wagend tot een combinatie van twee of zelfs een keertje alle drie.

Bloggend . . . ??

???

??

(Ondertussen wordt het snurkende geluid van de schrijven in winterslaap steeds luider)

 


Sloth

 

Ik ben een lamzak.

Het is zo.

Ik kan het ontkennen, maar dat verandert de feiten niet.

Liever nog dan een zinnige actie te ondernemen, hang ik onderuitgezakt in de zetel. Of ergens anders waar het aangenaam onderuitgezakt zitten is. Van fysieke arbeid ken ik amper enige voldoening. Niet dat ik zoveel voldoening haal uit het nietsdoen. Maar aangezien beide acties evenveel voldoening schenken, is de keuze toch wel zeer eenvoudig, nietwaar?

Werken doe ik om te kunnen leven, niet andersom. Toch doe ik mijn werk graag en ik denk niet dat zij kunnen merken dat ik een lamzak in de derde graad ben (hard aan het leren om door te dringen tot de volgende graad, maar dit is niet eenvoudig – en aangezien het tegennatuurlijk is voor een lamzak om moeilijke ondernemingen te beginnen – laat staan te vervolledigen – zijn er slechts enkele in geslaagd om tot die hogere regionen door te dringen). Ik doe mijn werk graag en ik doe het goed.

Als er thuis iets moet gedaan worden (met toch wel een zekere nadruk op het verplichtende deel van het woord moeten), dan zal ik het ook niet nalaten. De afgelopen weken heb ik me zelfs meerdere malen in het zweet gewerkt.

ik kan namelijk het groter geheel zien. Het einddoel voor ogen houdend ben ik aan te zetten tot enige actie. Zoals een ezel een wortel voorhouden wordt om hem in beweging te krijgen, zo werkt het voor mij ook. De spreekwoordelijke wortel ligt minder voor de hand, maar is er wel.

Wortels of geen wortels, dan nog is het moeilijk beweging krijgen in dat vege lijf van me. Ook dat heb ik gemeenschappelijk met de ezel. Ik begin me af te vragen hoe koppig ik ben ?

Bon.

De eerste die me een ezel durft te noemen is verplicht mij een wortel te brengen.

Ik ben namelijk ook dol op wortels…

 

Misschien lijk ik dan toch meer op de ezel dan op een luiaard.

De vraag is, of dat wel zo erg is: vergeleken worden met een ezel.

 

Mij deert het niet.

Er is namelijk niet veel dat mij deert…

Ik ben een ezel.

 

I-A-I-A

 


Broertje

Mijn vrouw verzaakt het te gaan sporten.

Op zich niet zo erg… ware het niet dat ik meestal die avond ook gebruik om te schrijven. Het is dus een veel te lange tijd geleden dat ik werkelijk iets gedaan heb. Zowel op mijn blog als daarbuiten.

Vlak voor deze tijdelijke stop, heb ik een kort verhaal geschreven dat zich in het zelfde universum afspeelt als The Burroughs. In dit kort verhaal heb ik een nieuwe stijl toegepast (waarover later (misschien) meer).  Deze stijl ga ik ook toepassen in alle verhalen van The Burroughs (wat inhoudt dat ik de hoofdstukken die ik reeds geschreven had, moet bewerken).

Ik heb dit korte verhaal laten lezen aan mijn broer, die het goed bevonden heeft. Het is nog maar een klad versie, dus er kan nog vanalles veranderen, maar toch betekent het voor mij veel dat hij ervan genoten heeft. Zulke commentaar helpt om het vol te houden. Om er terug energie in te steken.

Jammer genoeg helpt het niet om er tijd voor te vinden.

Het wordt dringend tijd dat mijn vrouw terug gaat sporten!

 


SPAM

Ik krijg ongelofelijk veel reacties…

Waarvan ongeveer 100% spam is (de occasionele echte reactie is verwaarloosbaar ten opzichte van de hoeveelheid gegenereerde bullshit met ontelbare links naar niet koosjere websites).

De meeste spam tegenwoordig wordt gegenereerd door een of andere woorden-engine die tekst het uiterlijk geeft van een zinnige tekst. Het ziet er uit als een zinnige inhoud, maar is het eigenlijk niet.

Tenzij je nog beter gaat kijken en er plots een poetische inhoud opduikt.

Toegegeven, het is rare poezie, maar niet vreemder dan sommige poezie die werkelijk door schrijvers is neergepend.

Het volgende is dus een extract uit spam, diegene die het heeft geschreven (of uit wiens programmaatje het gefloept is), mag altijd credits vragen. Dan kan ik hem gelijk de kop inslagen omwille van de vele spam die hij ongevraagd mijn richting uit stuurt) . . .

 

<BEGIN POEZIE – SPAM EXTRACT>

 

the descending forehead

kiss with nettles may escape

that little front door

handle not ask

boldness

taking least

make the price

head down

hand ranks in poker

minimizes the undane

staring would bring these domes

olie grabbed

bet five dollars

shoot dead lyrics

 

<EINDE POEZIE – SPAM EXTRACT>

 


De tijd vliegt

Time flies when you’re having fun…

Of als je ziek bent…

Of als je alle dagen moet werken…

Veertien TV programma’s volgt waarvan eigenlijk de helft niet echt de moeite is…

4 recente games aan het spelen bent…

Voor een stel (uitermate) schattige kinderen moet zorgen…

Een huishouden dient te runnen…

Grote verbouwingen moet voorbereiden…

 

Graag af en toe een beetje slaapt…